Mijn foto

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

Mijn Blogroll

  • Ik ben op de volgende RSS-feeds geabonneerd

Mondiale uitbreiding (t)e-learning

Verleden week kwam ik al een bericht tegen over Saudi-Arabische universiteiten die op grote schaal aan de slag gaan met (t)e-learning. Vandaag lees ik een artikel over online leren aan Indiase instituten voor hoger onderwijs. Hierbij valt me op dat video conferencing en het gebruik van satteliettechnologie een belangrijke rol spelen. Verder wordt ook het 'traditionele' leermanagementsysteem en de virtual classroom gebruikt.

India is al langer actief op het gebied van (t)e-learning, en kan hierbij de schaalgrootte van het land goed benutten. Als zij in staat zijn om Engelstalige 'massa' van goede kwaliteit te produceren, dan zullen de Indiase instellingen geduchte concurrenten worden van Angelsakische onderwijsinstellingen die zich met (t)e-learning profileren.

Mijn reactie op de OnderwijsRaad stellingen

Net als Willem Karssenberg kan ik ook niet reageren op de stellingen van de OnderwijsRaad.

http://www.onderwijsraad.nl/discussie/violation.php?f=2&

Maar gelukkig had ik mijn reactie wel eerst in Notepad geschreven. Daarom gebruik ik mijn blog maar om te reageren (ook wetende dat medewerkers van de OnderwijsRaad mijn blog volgen).

Ad 1: ik denk inderdaad dat het onderwijs kansen mist door niet de kansen te gebruiken die nieuwe technologieën voor het leren bieden. Docenten spelen hierbij inderdaad een sleutelrol. De stelling zegt alleen niets over hoe je docenten "actiever doet zijn". Wat mij betreft moet daarbij afgestapt worden van de traditionele scholingsaanpak. En ik zie al helemaal niets in een ECDL-achtige 'one size fits all' benadering.
Interessante opmerkingen van Nolly Toenders over de sekseverschillen, trouwens. En je bent er inderdaad niet door eenzijdig naar de 'juf' te kijken.

Ad 2. Open source software en open educatieve content bieden inderdaad kansen bij uitstek. Maar de link die gelegd wordt met keuzevrijheid voor docenten om zelf leermiddelen te kunnen kiezen en op maat te arangeren zie ik niet direct. Daar heb je niet persé open educational resources voor nodig. Ik zie in het gebruik van oss en open educational resources vooral ook andere voordelen. Het werkt veel efficiënter op een gesubsidieerde markt als feitelijk met subsidie ontwikkeld materiaal gedeeld en hergebruikt kan worden. Het geven van bekendheid hieraan is veel te vrijblijvend. Om dit te bevorderen zijn andere interventies nodig. Overigens krijg je dan wel te maken met een dilemma. Je moet voorkomen dat instellingen die hier niets aan doen, elders ontwikkeld materiaal gratis kunnen consumeren. Suggestie: een nieuwe creative commons licentie, waarbij je materiaal pas mag gebruiken als je ook materiaal deelt.  Ik ben het dus ook met de laatste stelling eens. En ik deel ook Willem Korevaar's opmerkingen over de kwaliteit van content, en de opmerkingen van Elke Das. Contentontwikkeling is een vak apart.

 

Wereldnieuws via Twitter

Vandaag heeft een zware aardbeving (earthquake) in China plaatsgevonden. Ik meld het hier omdat het voor de eerste keer is dat wereldnieuws mij bereikt via Twitter (dankzij de client twhirl). Robert Scoble volgt maar liefst 22 duizend Twitteraars en pikte het nieuws vanuit China zelf op (ook weer via Twitter).

En vervolgens zie je allerlei verwijzingen langskomen. Bijvoorbeeld naar een verzamelsite met Twitterberichten over aardbevingen (ik heb in mijn eerste zin het Engelse woord voor aardbeving opgenomen zodat dit bericht via Twitter  op die verzamelsite terecht komt). Maar ook naar eigen gemaakte video's.

Een mooi voorbeeld van de meerwaarde van Twitter als razendsnelle netwerktool, lijkt me. En een fraaie toepassing van een geïntegreerd gebruik van web 2.0 tools. Ik vind het ook opvallend om te zien hoe snel nieuws je bereikt uit een land dat -voor dat internet wijd was verspreid- erg gesloten was als het ging om slecht nieuws.

Leren 'vergroent' (?)

Als lid van GroenLinks en als professional op het gebied van leren werd ik geprikkeld door de titel Learning Goes "Green". Echter

“‘Greening’ for [learning leaders] means cutting the waste on non-value-added things and putting that money into delivering training and content development.”

Zo kun je het natuurlijk ook bekijken.

Volgens het artikel hebben twee aspecten van leren vooral last van verspilling: de administratieve processen rondom trainingen en de operationele technologie. Volgens de bijdrage kan verspilling door drie maatregelen worden tegen gegaan:

  • Centralisering van services.
  • Verbetering van vendor management zodat je niet met te veel externe partijen te maken hebt.
  • Het optimaliseren van de uitvoering (wat m.i. ook standaardisatie van processen inhoudt).

Ik mis hierbij één belangrijke maatregel: het met elkaar delen van materialen en expertise. Volgens mij is daarmee ook een hoop winst te behalen.

De super lerende

Volgens Eric Davidove van Accenture (via Teemu Arina) beschikt een 'super lerende' over vier sets van bekwaamheden.

  • De super lerende is in staat om zonder veel begeleiding te leren, van ongeveer elke methode, terwijl de lerende daar zelf voor kiest (onafhankelijk, self-reliant). De super lerende wil zelf controle hebben over het leren, en zich niet door een organisatie voor te laten schrijven wat en wanneer te leren. De super lerende leert vooral op een informele manier.
  • De super lerende is vaardig om met nieuwe technologieën om te gaan, en deze in te zetten ten behoeve van het leren. De super lerende bepaalt daarbij graag zelf welke technologie h/zij gebruikt om te leren.
  • De super lerende is gericht op het delen van kennis, en gebruikt feedback van anderen om eigen kennis aan te passen. De super lerende is niet bang om fouten te maken, en weet slim om te gaan met massa's informatie. De super lerende overziet het geheel (wat mij betreft hoort het herkennen van patronen hier expliciet bij).
  • De super lerende is ook actief in sociale netwerken, in het onderhouden van netwerken, en netwerken te gebruiken voor leren.

Aan organisaties de opdracht om super lerenden aan zich te binden. Dat betekent onder meer dat je medewerkers de gelegenheid moet geven om permanent te leren en gebruik te maken van web 2.0 om kennis te creëren en te delen.

Deze vier sets van bekwaamheden hebben behoorlijke overlap met de Seven Habits of Highly Connected People die Stephen Downes onlangs heeft beschreven. Al gaat Davidove met de eerste set aan bekwaamheden (tevens de meest ingewikkelde, als je het mij vraagt) verder dan Downes als deze laatste schrijft

people should make the effort to learn for themselves before seeking instruction from others.

Wat ik me hierbij trouwens afvraag, is: stel je zou de sets aan bekwaamheden als criteria bij sollicitaties voor 'kenniswerkers' gebruiken, hoeveel sollicitanten zouden dan aangenomen worden?

Discussieer mee over adviesrichting Onderwijsraad

Op 22 februari j.l. heb ik deelgenomen aan een panelgesprek van de Onderwijsraad over ICT en onderwijs. Vanochtend kreeg ik een mailtje dat de Onderwijsraad bezig is met de afronding van het advies:

In deze laatste fase geven we graag een ieder gelegenheid nog te reageren op een drietal stellingen die mede de adviesrichting representeren. De stellingen zijn geplaatst op onze website  www.onderwijsraad.nl  en te vinden onder de knop discussie. Van harte nodig ik u uit op de stellingen te reageren en mogelijk wilt u anderen ook van deze discussie op de hoogte stellen.

Het advies zal naar verwachting in juni door de Onderwijsraad worden vastgesteld en daarna aan de Tweede Kamer worden aangeboden.

(directe link naar de discussie)

Ik vind het leuk om te zien hoe dit 'traditionele' adviesorgaan van de overheid meebeweegt met internettechnologie. Mede naar aanleiding van contacten met edubloggers is men volgens mij meer gaan kijken naar de mogelijkheden van ICT voor meer interactie bij totstandkoming van adviezen.

Een weekje Sicilië

De afgelopen week ben ik op vakantie naar Sicilië geweest. In 2005 was de oostkant (Taormina, Siracusa, en omgeving) het doelwit. Dit keer was de noordkant aan de beurt. Ons hotel bevond zich in een buitenwijk van Palermo. Een keurig hotel, met een prachtige tuin. De busverbinding vanaf het hotel was trouwens uitstekend (frequent en goedkoop).

Het was trouwens een hele uitdaging om er te komen. Het vliegtuig landde 's avonds op Catania (zo'n 230 km vanaf het hotel). En in tegenstelling tot de informatie in de reisbescheiden was er geen transfer geregeld. We moesten toen ter plekke een auto huren. Veel keus hadden we niet meer. Uiteindelijk zijn we met een Smart naar Palermo gereden. We waren nog geen tien minuten onderweg of de benzinemeter gaf aan dat getankt moest worden. En aangezien tankstations in Italië over het algemeen om 20 uur dicht gaan, was het een  niet eenvoudig om nog te kunnen tanken. Met nog één liter in de tank vonden we een tankstation dat 24 uur per dag geopend was. Pffff.... Je kunt je voorstellen dat Oad Reizen -waar we geboekt hadden- nog niet van me af is.


PICT0062
Originally uploaded by wrubens.

Na deze valse start, hebben we het vervolgens prima naar onze zin gehad.

  • Palermo is een aparte stad. Geen mooie stad. Je kunt er ook niet echt lekker ontspannen op een pleintje een wijntje drinken. Er zijn namelijk geen intieme pleintjes met horeca. In Palermo vind je wel veel zwerfvuil en afval (ze stikken er in). En ze rijden er als gekken. Je komt in de problemen als je je er stipt aan verkeersregels houdt. Op zondag waren er verkeersbeperkende maatregelen, in verband met smog. Dat betekende dat sommige straten (ik meen van oost naar west) afgesloten waren. Niet dat het veel hielp. Ik kreeg trouwens de indruk dat het over het algemeen lokaal verkeer betrof. Eénmaal buiten de stad was het redelijk rustig op de weg. Dus waarop niet meer de fiets gepropageerd?
  • Palermo heeft overigens wel bijzondere gebouwen, die vaak omringd worden door lelijke flatgebouwen.
    Zoals de Dom, het Convento dei Cappucini (waar gemummificeerde lijken hangen, liggen en staan), het Teatro Massimo (volgens mij het operagebouw waar één van de slotscènes van de derde Godfather-film is opgenomen) of het prachtig opgeknapte La Zisa.
  • We zijn naar Céfalu geweest. Een fraai, toeristisch, kustplaatsje met een wederom een mooie dom.
  • Erg speciaal vond ik de kathedraal van Monreale, op 8 km van Palermo, met de prachtige mozaïeken.
  • De kustplaats Trapani kent mooie straten met barokke paleizen.
  • Als Godfather-fan moèst ik natuurlijk naar Corleone. Het plaatsje zelf viel tegen. Maar de omgeving ervan is erg mooi.
  • Gisteren hebben we -voordat we 's avonds laat het vliegtuig moesten nemen- Catania 'aangedaan'. Deze plaats aan de voet van de Etna (in mei 2005 bezocht) kent ook enkele mooie paleizen en kerken. Opvallend is de bestrating van lavasteen, en het monument van het olifantje.
  • Uiteraard hebben we weer heerlijk gegeten en gedronken (Siciliaanse wijn wordt m.i. onvoldoende gewaardeerd). En ijs maken kunnen ze, die Sicilianen.....

Ik heb enkele foto's (samen met foto's uit 2005) op Flickr gezet.

Onderwijs op YouTube

Half maart j.l. schreef ik over  een Amerikaanse docente die met studenten via YouTube wilde discussiëren over de kwaliteit van de films op YouTube. In Teaching on YouTube blikt de docente in kwestie, Alexandra Juhasz, zelf uitvoerig terug op dit experiment.

Learning From YouTube was my first truly “student led” course: we would determine the important themes and relevant methods together. I had decided that I wanted the course to primarily consider how web 2.0 (in this case, specifically YouTube) is radically altering the conditions of learning (what, where, when, how we have access to information).

Juhasz gaat uitvoerig in op de opzet van de cursus, en beschrijft vervolgens zes belangrijke beperkingen van YouTube voor het onderwijs. Audley Jarvis vat deze al goed samen. Dus dat hoef ik niet meer te doen.

Juhasz experiment illustreert wat mij betreft vooral het risico van technologie-gedrevenheid. Zij heeft de technologie als uitgangspunt genomen (in dit geval om een begrijpelijke reden). En niet gekeken naar leeractiviteiten en naar tools die deze activiteiten kunnen versterken (uitgaande van de eigenschappen van die technologieën). Haar bijdrage laat trouwens -onbewust?- ook een sterke kant van YouTube zien. Zij gebruikt namelijk video's om argumenten te onderbouwen (beelden zeggen vaak meer dan woorden).

Online gitaar leren spelen

Volgens het artikel Learning The Guitar - Traditional Methods Vs Learning Online kun je beter online gitaar leren spelen dan via een face-to-face leersituatie. Mits je in staat bent jezelf te motiveren en mits je de juiste online cursus weet te selecteren. De 'traditionele' manier van leren is volgens de auteur namelijk duurder. Ook kun je online in eigen tempo leren. En face-to-face leraren zijn vaak minder specialistisch en deskundig dan de samenstellers van online cursussen.

Ik ben niet muzikaal. Heb ook geen zicht op online gitaar leermethodes. Maar wat ik me in elk geval afvraag, is wie jou corrigeert als je fouten maakt?

Bedrijfsopleidingen dragen onvoldoende bij aan waardecreatie ondernemingen

De Britse hoogleraar Colin Coulson-Thomas heeft onderzoek gedaan naar leren en ontwikkelen binnen bedrijven. De hoofdconclusie komt er op neer dat bedrijfsopleidingen onvoldoende bijdragen aan de bedrijfsstrategie. Veel cursussen, die worden verzorgd, zijn gedateerd, en er is te vaak sprake van 'one size fits all', van standaard aanpakken. Leren binnen bedrijven wordt onvoldoende gebruikt voor ontwikkelingsbehoeften van klanten, leveranciers en andere partners van de onderneming.

Eén van de boodschappen van Coulson-Thomas is dat bedrijfsopleidingen  onvoldoende vernieuwend zijn, en onvoldoende ruimte geven aan individuele medewerkers om hun eigen leren te organiseren. Daar waar leren wel een succesvolle rol speelt binnen de bedrijfsstrategie, worden medewerkers gestimuleerd deel te nemen aan lerende netwerken, worden samenwerkingsverbanden gezocht èn wordt de leerstrategie regelmatig tegen het licht gehouden. Leeractiviteiten die niet meer bijdragen aan waardecreatie van de onderneming, worden vervolgens beëindigd.

The most successful, or winners, tend to be pioneers and innovators, rather than observers and imitators. They facilitate, enable and support development. They champion and reward learning and enterprise. Learning is built into work processes, support tools and peoples' roles. It embraces customers, suppliers and business partners.

Nogal fundamentele kritiek op bedrijfsopleidingen, lijkt me.