Wilfred Rubens: technology enhanced learning

Het virtuele lab

Zou het geen goed idee zijn als lerenden alleen nog maar een browser nodig zouden hoeven te hebben om allerlei applicaties te kunnen gebruiken in een virtueel laboratorium? Bij de North Carolina State University is dat in elk geval de praktijk, zo blijkt uit A Computer Lab That Students Use but Never See.

They get all the features they've had in the past, including access to expensive software packages, like 3-D modeling tools and advanced statistical programs, that they need for courses.

Opvallend: het virtuele laboratorium wordt beheerd door onderwijsgevenden. Zij hoeven geen toestemming te vragen aan ICT-medewerkers om applicaties geïnstalleerd te krijgen.

Een nadeel is volgens het artikel de tijd die het kost om in te loggen en een applicatie te starten. Verder vraag ik me af of onderwijsgevenden wel staan te wachten op het beheer van een virtueel laboratorium (sommigen wel, de meesten niet). Tenslotte betwijfel ik of er voor alle applicaties al een volwaardige web-based versie beschikbaar is. Op termijn wel, maar nu ook al?

Edupunk

Ik ben het begrip nu zó vaak tegen gekomen, dat ik er wel aandacht aan moet besteden: Edupunk. David Warlick omschrijft deze term als volgt:

It seems to be a rejection of recent moves, among corporate contributors to the education community, to insert aspects of Web 2.0 applications into their products.

Het gaat dus om een stroming van -volgens mij- voornamelijk edubloggers die zich verzetten tegen het fenomeen dat bedrijven zoals BlackBoard tools als wiki's, social bookmarking tools of weblogs integreren in hun 'traditionele' (t)e-learningproducten. Want Learning 2.0 kun je niet 'inkopen', zoals Warlick schrijft.

Learning 2.0 impliceert een andere visie op leren en onderwijzen die verder gaat dan bijvoorbeeld het gebruik van weblogs binnen een onderwijssetting die gecontrolleerd wordt door een docent. En zo'n visie moet je ontwikkelen in een leerproces, stelt David Warlick m.i. terecht.

En toch heb ik hier een dubbel gevoel bij. Ik ben pleitbezorger van het gebruik van social software ten behoeve van het leren, omdat deze applicaties leerarrangementen mogelijk maken waarbij de lerende meer controle heeft over het eigen leren. En als 'traditionele' (t)e-learningbedrijven social software alleen maar integreren om 'modern' te lijken (zonder dat hun elektronische leeromgeving meer open wordt, en meer 'eigendom van de gebruiker), dan verzet ik me daar tegen (ik weet trouwens niet òf dat momenteel het geval is).

Maar tegelijkertijd ben ik bang dat een 'beweging' als Edupunk niet meer dan een niche zal blijken te zijn: een naar binnengekeerd clubje 'preciezen', overtuigd van het eigen gelijk maar zonder veel invloed.

Dan ben ik liever wat rekkelijker. En hoop ik dat scholen, opleidingsinstituten en bedrijven (ook (t)e-learningbedrijven) door social software te gebruiken, evolueren naar meer Learning 2.0. Of ben ik nu een Learning 2.0 revisionist?

Lees ook: The Glass Bees, waar het begrip Edupunk voor het eerst is beschreven. Stephen Downes heeft een aantal weblogbijdragen over Edupunk op een rijtje gezet.

Nota bene: met de muziekstroming 'punk' heb ik ook nooit veel 'op' gehad. Hoewel ik Iggy Pop's 'Lust for life' altijd goed heb gevonden, en ik als puber met de carnaval één keer verkleed ben geweest als 'punker'. En daar staan gelukkig geen foto's van op Flickr. ;-)

Leeromgevingen in Second Life creëren

50 Tips and Tricks to Create a Learning Space in Second Life van Laura Miligan biedt een uitvoerig overzicht van de manier waarop je SecondLife ten behoeve van leren kunt gebruiken. Als voorbeeld wordt genoemd de bekende 'virtual board room', om interactieve sessies te organiseren, maar ook de toepassing van SL Messenger waarmee je volgens Miligan online communities met Second Life kunt integreren (is nieuw voor mij). Opvallend is ook het gebruik van Second Life voor literatuuronderwijs.

Deze bijdrage bevat ook veel relevante verwijzingen blogs/websites, praktijkvoorbeelden, tips en tools. Bijvoorbeeld: een historische gebeurtenis binnen Second Life simuleren of een tentoonstelling binnen deze virtuele wereld ontwikkelen.

50 Tips and Tricks to Create a Learning Space in Second Life is echt een blogpost om te (social) bookmarken en te raadplegen als je inspiratie zoekt voor het gebruik van Second Life ten behoeve van het leren.

Ervaringen met Vyew

Ik heb net een sessie achter de rug binnen Vyew. In totaal waren we met vijf personen: Jan Cees Rutgers, Bas Bakker, Rino Zandee, Jantina Huizenga en ik. Ik wilde ervaring opdoen met de tool door ook een inhoudelijke presentatie te geven (met interactie). De applicatie liet ons daarbij gedeeltelijk in de steek. Beeld en microfoon kregen we niet aan de praat. Toch essentieel als je wat wilt vertellen. En met uitgebreide teksten is chat geen alternatief. Na ongeveer een kwartier hebben we de toevlucht genomen tot Skype, in combinatie met Vyew (alleen Jantina had geen microfoon bij de hand, maar kon het gesprek wel volgen en zich er via chat in mengen).

Een andere beperking van de gratis versie van Vyew -die ik ontdekt heb- is dat je maar 50 pagina's per 'boek' (presentatie) kunt gebruiken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Positief aan Vyew vind ik:

• Je kunt opmerkingen maken bij pagina's (sticky notes).
• Je kunt ook filmpjes (en andere content) in pagina's laden.
• Je kunt deelnemers moderator maken (en andere rechten geven).
• De hand raising optie werkt goed.
• Je kunt de aandacht vragen van de deelnemers, via een geluidssignaal.
• Je ziet op welke pagina deelnemers aanwezig zijn.

Verder vond ik het leuk om mensen die ik al langere tijd 'a synchroon' ken, eens te spreken. En inhoudelijk vond ik de sessie zeker ook nuttig. Zo ben ik er echter gekomen dat de Universiteit Leiden werkt met een code of conduct, die in overleg met studenten is opgesteld. En voor het HBO lijkt 'mediawijsheid' ook een thema te zijn dat deel uitmaakt van hun pedagogische opdracht.

Bas Bakker gaf tenslotte aan Adobe Connect veel stabieler te vinden, met praktisch dezelfde functionaliteiten. Via Surf en Kennisnet kan het onderwijs daar volgens Bas gratis gebruik van maken.

20.30: proef met Vyew

Vanavond om 20.30 uur ga ik met een aantal belangstellenden de synchroon (t)e-learning applicatie Vyew testen. Als het goed is hebben degenen die zich hebben aangemeld, een uitnodiging via e-mail ontvangen. Na afloop zal ik een impressie schrijven.

Zie de eerdere aankondiging.

Stimuleren gebruik digitaal leermateriaal

Ik kreeg een verzoek van Kennisnet om onderstaand bericht op mijn weblog te plaatsen. En aangezien een gewaardeerd oud-collega er bij betrokken is, kan ik natuurlijk niet weigeren:

Op dit moment voert Kennisnet een inventarisatie uit naar digitaal leermateriaal dat in de praktijk van het voortgezet onderwijs wordt gebruikt.

Klik hier voor een filmpje waarin Toine Maes, directeur van Kennisnet, uitlegt waarom we de inventarisatie uitvoeren.

(Als de link niet werkt kopieer dan de volgende link naar de browser: http://digitaalleermateriaal.kennisnet.nl/inventarisatie)

 

Als docent bent u de belangrijkste bron voor informatie over het aanbod en het gebruik in de school. Met de juiste informatie kunnen we u helpen met een overzicht van beschikbaar digitaal leermateriaal. 

We willen u daarom vragen om deel te nemen aan deze inventarisatie door het invullen van een on-line vragenlijst. 

 

Aan het einde van de vragenlijst vragen we u namen van collega’s te noemen die op dit moment veel gebruik maken van digitaal leermateriaal. Dit is voor ons van belang, omdat we hierdoor zoveel mogelijk docenten met de vragenlijst kunnen benaderen.

Graag invullen vóór maandag 23 juni.

 

Via  http://digitaalleermateriaal.kennisnet.nl is de vragenlijst ook toegankelijk.  

Houd deze site in de gaten voor ontwikkelingen in het project en natuurlijk de resultaten.

 

Klik hier voor het starten van de vragenlijst

(Als de link niet werkt kopieer dan de volgende link naar de browser: http://www.surveymonkey.com/s.aspx?sm=WUdsPBgYD_2bKrYQ4t1t5DTg_3d_3d)

Online uitval bestrijden

Het Amerikaanse onderwijs gebruikt relatief weinig technologie om uitval van lerenden te voorkomen. Die conclusie trekt David Nagel in Student Retention: Are Schools Taking Advantage of Technology?

Respondenten aan een onderzoek vinden persoonlijke gesprekken en één-op-één telefoongesprekken het meest effectief. Opvallend is dat sociale netwerk toepassingen (iets) hoger scoren dan e-mail. De meerderheid van de deelnemende instellingen gebruikt online social networking (en andere online tools) echter niet om uitval te helpen voorkomen. Ook wordt weinig online onderwijs aangeboden voor die lerenden die om wat voor reden dan ook niet in staat zijn om aan het 'gewone' onderwijs deel te nemen.

Voor zover ik kan zien zijn registratiesystemen niet in het onderzoek betrokken.

Geld verdienen aan web 2.0

Hoe kun je binnen het onderwijs geld verdienen aan web 2.0? Daar gaat Education 2.0 Business Models over. De bijdrage geeft een beknopt overzicht van advertentiemodellen, vormen van sponsoring, en dergelijke. Persoonlijk zie ik het meeste in Data Related Value Add Services.

Ik mis eigenlijk één manier: bedenk een unieke dienst, word snel populair en verkoop de dienst tegen een veel te hoog bedrag. Een traditioneel 'nieuwe economie'-aanpak. Een model dat gericht is op de korte termijn, voor slechts enkelen succesvol zal zijn en er toe zal leiden dat menig web 2.0-toepassing van het toneel zal verdwijnen (Webwereld schreef gisteren over de zeepbel 2.0).

Stephen Downes schrijft hierover:

I guess my overall reaction is disappointment at the thought that people still do not see the social value in providing learning for free, and must seek still to 'monetize' e-learning initiatives.

Aan de ene kant voel ik met hem mee, aan de andere kant mag je natuurlijk niet vergeten dat er mensen zij die moeten leven van het leren.

Kennis: expert of massa?

Polle de Maagt zet in een goede bijdrage twee concepten naast en tegen over elkaar, die wat mij betreft ook het terrein van opleiden en onderwijs raken:

• The Law of the Few, geïnspireerd door Malcom Gladwell's Tipping Point (vertaald als Het Beslissende Moment).
• Wisdom of Crowds van James Surowiecki ('slimme menigten', ik heb er eerder over geschreven op 5 december 2006, op 6 januari 2007 en op 14 september 2007).

Vertaald naar 'leren' kun je kort door de bocht zeggen dat er opvattingen bestaan die stellen dat er sprake is van een verschuiving van expertkennis (law of the few) naar kennis die in gezamenlijkheid wordt ontwikkeld (wisdom of crowds). Volgens Polle is sprake van "een EN … EN … verhaal", en ik ben dat hartgrondig met hem eens. Want wat nogal eens vergeten wordt, is dat aan een aantal voorwaarden moet zijn voldaan, wil sprake zijn van Wisdom of Crowds.

• Er moet er sprake zijn van een diversiteit aan meningen binnen een groep.
• Leden van de groep moeten op een onafhankelijke manier tot hun mening komen, en niet uitsluitend omdat hun opvatting bepaald wordt door anderen.
• Er is sprake van decentralisatie: er is specialisatie binnen de groep en de leden gebruiken lokale kennis.
• Aggregatie is de vierde voorwaarde voor een intelligente collectiviteit.

Graag voeg ik hier aan toe: er is daadwerkelijk sprake van een 'menigte' die zich mengt in kennisontwikkeling, en die elkaar corrigeert.

Bemoeit maar een kleine groep niet-experts zich met kennisontwikkeling, dan kan de grootst mogelijke onzin geproduceerd worden. Natuurlijk kunnen ook experts onzin verkopen (bijvoorbeeld door tunnelvisie).

Maar een algemeen 'kennisrelativisme' (expertkennis bestaat niet meer, wij zijn allen experts) is wat mij betreft ook niet binnen de huidige kennissamenleving aan de orde. Wel aan de orde is de erkenning dat er -mede versterkt door web 2.0- méér is dan expertkennis alleen, dat communities en netwerken van 'leken' ook in staat zijn kennis te creëren. En dat dit laatste fenomeen op dit moment wellicht onvoldoende waardering krijgt, en wordt benut.

iGoogle en persoonlijk leren

Tijdens presentaties gebruik ik iGoogle (de persoonlijke pagina van Google) wel eens als voorbeeld van hoe een persoonlijke leeromgeving er uit kan zien. The Edublogger legt uit hoe dit werkt.

Zou het niet handig zijn als er een Nederlandstalige variant van deze instructie zou bestaan? Dacht het wel. En weet je: voor mijn neus LIGT een Nederlandstalige variant. Ik heb de samenstelster ooit voorgesteld deze via mijn blog te publiceren. Inmiddels heeft zij een eigen weblog. Ik heb de kort en krachtige instructie echter nog niet online gezien.....