Ik krab mij altijd achter de oren als ik artikelen/blog posts lees waarin laptops worden uitgesloten van de definitie van mobile learning. Goed: hoe groter een apparaat, des te minder flexibel. Tegelijkertijd heeft een laptop voor leerdoeleinden m.i. wel meer mogelijkheden dan bijvoorbeeld een PDA of smart phone. Zelfs al gaat het daarbij om de geliefde Apple iPhone.
Ik was dan ook verbaasd om de bijdrage M-Learning… How do Netbooks Fit In? te lezen. Voor mij is het antwoord op deze vraag een vanzelfsprekendheid. Voor de auteur schijnbaar niet.
Hij denkt dat PDA's en smartphone tot ander gedrag leiden, dan laptops. Je pakt je laptop er niet bij als je tien minuten de tijd hebt om online te gaan. Je neemt je laptop niet mee naar een café (nou....). Dat vindt hij schijnbaar mobiel leren.
Bij netbooks ziet hij echter dergelijk 'super-mobiel' gedrag eerder vertoond worden.
As traditional computers get smaller and mobile devices get more powerful (and sometimes larger), it will be interesting to see what form factor our converged devices take.
Ik vermoed dat deze auteur wat andere opvattingen over leren heeft, dan ik heb. Is het even snel checken van RSS-feeds, als je voor een stoplicht stil staat, een vorm van leren? (Dit voorbeeld staat in M-Learning… How do Netbooks Fit In?; do not try this at home).
Hoe kleiner het apparaat, des te flexibeler en beperkter je bent. In veel gevallen zullen netbooks en laptops meer soelaas bieden.
Een m-learning toepassing waar dit niet voor hoeft te geleden, is location-based learning. En laat de Educause daar nu een editie uit de uitstekende 7 Things You Should Know About...-reeks aan gewijd hebben.
Location-aware applications deliver online content to users based on their physical location. Various technologies employ GPS, cell phone infrastructure, or wireless access points to identify where electronic devices such as mobile phones or laptops are, and users can choose to share that information with location-aware applications.
Wederom een twee A4-tjes tellende uitgave met een casus, een beknopte omschrijving hoe de toepassing werkt, enkele voorbeelden, beperkingen en implicaties voor het onderwijs.
Dit lijkt me geen heel betrouwbare bron, maar het zou natuurlijk zomaar kunnen: Japanse scholen die leerlingen een Nintendo DS geven. Waarom niet, is dan mijn primaire reactie:
http://www.japanator.com/elephant/post.phtml?pk=9464
Geplaatst door: Martijn Wijngaards | 18-3-09 om 20:11