Wilfred Rubens: technology enhanced learning

Wat je moet weten over open educational resources? (#in)

EDUCAUSE Learning Initiative (ELI) heeft weer een nieuwe editie uit hun 'zeven dingen die je moet weten over...'-serie gepubliceerd. Dit keer over open educational resources (OER). Willem van Valkenburg schreef er gisteren ook al over.

De twee pagina's lange uitgave begint met een casus die vooral laat zien dat docenten gewin en gemak kunnen hebben bij cq van open educational resources. Na een beknopte maar heldere uitleg wat OER is en hoe het werkt, staat 7 things you should know about ... Open Educational Resources heel kort (en volstrekt onvolledig) stil bij de huidige stand van zaken. Daarna benadrukt men de voordelen:

• De kwaliteit van het materiaal verbetert.
• Het kan leiden tot didactische vernieuwing (wordt helaas niet verder toegelicht).
• Lerenden en onderwijsgevenden kunnen zo toegang krijgen tot the long tail van leerstof.
• Het gebruik ervan kan samenwerking en participatie in contentontwikkeling bevorderen (efficiency).
• OER kunnen leiden tot kostenbesparingen voor onderwijsinstituten en lerenden.

Strategische redenen (OER kunnen een aanzuigende werking hebben op studenten) en maatschappelijke redenen (rijke instituten delen met arme instellingen) worden niet genoemd.

De auteurs gaan wel in op enkele nadelen (niet alle OER's zijn kwalitatief goed; wie bewaakt het updaten?; je zult ze nog geschikt moeten maken voor de eigen situatie?; hoe is intellectueel eigendom geregeld?; past het binnen het beleid van de faculteit?).

Terecht wordt in deze uitgave ook aandacht gevraagd voor het opslaan en op een handige manier ontsluiten van open educational resources. Op dit gebied (en als het gaat om kwaliteitsbewaking) zien de samenstellers een rol weggelegd voor uitgevers.

Tenslotte gaat 7 things you should know about ... Open Educational Resources in op de vraag of OER's leiden tot transformatie van het onderwijs.

Kortom: weer een erg handige uitgave waarmee je collega's snel kunt informeren over dit relevante thema. Eigenlijk verbazingwekkend dat de EDUCAUSE Learning Initiative hier nu pas mee gekomen is.

Sugata Mitra flikt het weer en pleit voor meer autonoom leren (#in)

Sugata Mitra is bekend van zijn Hole in the Wall-project in India waarmee hij heeft laten zien dat kinderen zelfstandig kunnen leren, en van en aan elkaar kunnen leren, als je maar weet in te spelen op hun intrinsieke motivatie. Als je maar de juiste snaar weet te raken.

Een paar jaar geleden heeft Mitra een leerstoel aanvaard aan de universiteit van Newcastle en zijn experiment herhaald in Britse 'prachtwijken'. Met hetzelfde resultaat, als ik Philip Salter mag geloven. De Self-Organised Learning Environment, die Mitra met behulp van internettechnologie opzet, noemt Salter terecht

a truly radical experiment that takes the pedagog out of pedagogy, relying instead upon children’s natural curiosity.

Bij het zelfgeorganiseerd leren gaat het niet om reproductie van kennis, maar om onderzoekend leren (op basis van authentieke en uitdagende vragen), waarbij de kinderen deel uit maken van een gemeenschap.

Salter verwijst in zijn bijdrage naar een artikel in The Guardian en een artikel in The Telegraph waarin Mitra's werkwijze verder wordt geconcretiseerd (Mitra schijnt volgens deze Britse kranten zelfs een inspiratiebron te zijn geweest voor de terechte Oscar-winnaar Slumdog Millionaire).

De leerresultaten zijn zelfs na verloop van tijd op traditionele manier getoetst. Met verbazingwekkend positieve resultaten. Mitra pleit daarom voor inbedding van 'autonoom leren' in het onderwijs.

In het artikel in The Telegraph benadrukt Mitra nogmaals niet anti-leerkracht te zijn:

"The best schools tend to have the best teachers, not to mention parents who supervise homework, so there is less need for self-organised learning," he says. "But where a child comes from a less supportive home environment, where there are family tensions perhaps, their schoolwork can suffer. They need to be taught to think and study for themselves."

Leidt 'disintermediation' tot transformatie van het onderwijs? (#in)

In Disintermediation: The disruption to come for Education 2.0 legt Rob Tucker de relatie tussen transformatie van het onderwijs en het proces van disintermediation (via George Siemens).

Hiermee doelt hij op het verdwijnen van tussenpersonen uit de waardeketen. Een bekend voorbeeld zijn de reisbureaus die bemiddelen tussen klant, vervoerder en eigenaar van hotels, appartementen, en dergelijke. Dankzij internettechnologie boeken mensen steeds vaker rechtstreeks reizen en verblijfplaatsen. Dit gaat ten koste van de tussenhandel, zoals Tucker met cijfers laat zien.

Daarbij stelt hij ook dat dit proces in twee stappen heeft plaatsgevonden. Aanvankelijk maakten reisbureaus gebruik van krachtige technologie om meer service te kunnen verlenen. Maar uiteindelijk zijn reizigers op grote schaal direct reizen gaan boeken. Een belangrijke voorwaarde daarbij is overigens -naast gebruikersvriendelijke technologie- transparantie van prijs en aanbod.

Gaan we eenzelfde proces op het gebied van het onderwijs mee maken? Tucker ziet het wel gebeuren. Hij stelt:

Learning is educational travel.

Op dit moment gebruikt het onderwijs technologie vooral om bestaande processen te versterken. Als het gaat om disseminatie van kennis, dan zou wel eens sprake kunnen zijn van volledige 'disintermediation', denkt Tucker. Er is immers een massa informatie op internet te vinden, en je kunt ook online tests uitvoeren om te checken of je het geleerde hebt begrepen. Scholen zullen zich volgens hem dan vooral ontwikkelen tot ontmoetingscentra.

Ik ben niet overtuigd. Niet alleen omdat Tucker een wel heel eendimensionele kijk op onderwijs lijkt te hebben. Onderwijs is meer dan kennis opnemen en via test reproduceren. Toch?. Bovendien is veel specifieke (noodzakelijke) kennis niet online te vinden.

Belangrijker, echter, is het gebrek aan transparantie op dit terrein en het feit dat bij het onderwijs sprake is van een veel langduriger relatie tussen 'aanbieder' en 'afnemer'. In zo'n situatie gelden andere wetten, dan bij het boeken van een reis. Bovendien is het samenstellen van een langdurige leerroute veel complexer dan het regelen van een vakantie. Dat doe je niet zo maar in je eentje. Zelfs niet als je mondig, kritisch en hoog opgeleid bent. Denk ook aan de paradox of choice.

Tenslotte -maar dat is veranderbaar- heb je te maken met wet- en regelgeving die je kan verplichten om bij een instituut te gaan leren.

Natuurlijk leren mensen -mede dankzij social media- erg veel buiten scholen om. Er zijn ook alternatieve manieren die vraag en aanbod op het gebied van leren op een andere manier bij elkaar willen brengen, zoals de Peer 3 Peer University. Het is echter maar de vraag of  'disintermediation' in het onderwijs ooit op grote schaal gerealiseerd zal worden. 

Motivatietheorie in beeld gebracht (#in)

Ik ben erg enthousiast over de opvattingen over motiveren die Daniel Pink beschrijft in zijn boek Drive. Heb je geen zin om het boek te lezen? Bekijk dan in elk geval onderstaande bijna 11 minuten durende video. Hierin wordt op een erg originele manier in beeld gebracht dat de traditionele manier van belonen niet werkt bij complexe, cognitieve taken. Wat wel? Autonomie (autonomy), meesterschap (mastery) en doel (purpose).

Tip van D'Arcy Norman

Veel jongeren maken zich druk om hun online reputatie (#in)

Pew Internet heeft een nieuw onderzoek gepubliceerd over de wijze waarop jongeren omgaan met social media, in relatie tot hun online reputatie. Zo nemen jongeren, meer dan ouderen, maatregelen om de hoeveelheid persoonlijke informatie op internet te beperken. Ook zijn jongeren bijvoorbeeld actiever als het gaat om het veranderen van privacyinstellingen bij social networking sites, en verwijderen zij vaker dan ouderen hun naam bij gepubliceerde foto's. Des te meer kennis over de werking van online reputatie, des te groter de zorgen, laat dit onderzoek zien.

Danah Boyd is blij dat de mythe dat jongeren niet om privacy zouden geven, hiermee definitief is doorgeprikt. Volgens haar vinden jongeren het erg belangrijk hoe anderen over hen denken. Tegelijkertijd slagen jongeren er volgens haar niet altijd even goed in om grip te krijgen op hun online reputatie (vaak doordat applicaties daarin verwarrend werken). Ook leren jongeren op dit gebied vaak door (hard) vallen en opstaan. Maar, schrijft Boyd:

All of this leads to greater consciousness about these issues and a deeper level of engagement.

Graham Attwell kent ook veel jongeren die zich wel degelijk druk maken om hun online reputatie. Niet zo zeer vanwegen eventuele negatieve gevolgen voor hun carrière (zo ver vooruit denken jongeren immers niet), maar vanwege

their everyday image of themselves as they present it to others

Mag ik het enthousiasme toch wat temperen? De 'jongeren' in het Pew-onderzoek zijn tussen de 18 en 29 jaar. Hoe zit het met jongeren tussen de 10 en 18 jaar? Hoe gaan zij met hun online reputatie om? En lopen zij niet juist het grootste risico?

Bovendien maakt Pew Internet geen onderscheid in opleidingsniveau. Als 71% van de jongeren de privacysettings van hun profiel heeft veranderd zodat anderen niet alles kunnen zien, dan heeft 29% dat niet gedaan. Wat betekent dat als 85% van deze 29% lager is opgeleid? En wat betekent het als het vooral de ouders zijn van laag opgeleide jongeren die zich niet druk maken om online reputaties (en niet weten hoe daar mee om te gaan)?

Jongeren zijnop allerlei aspecten zeer divers. Ook wat betreft de wijze waarop zij bewust omgaan met hun online reputatie. Speel daar dan ook op een gedifferentieerde manier op in.

Nieuwe functionaliteit Tweetdeck kan Twitter 'functioneler' maken (#in)

Ik ben een enthousiast gebruiker van Twitter. Ik gebruik Twitter via mijn iphone, Macbook en -straks- de iPad. Mijn favoriete applicatie is Tweetdeck.

Ik vind Twitter erg handig om geattendeerd te worden op onder andere blogposts, congressen, artikelen en nieuws. Daarnaast is Twitter een prima medium om vragen te stellen en anderen antwoorden te geven. Twitter is verder een mooi medium om verbonden te zijn met mensen die je goed kent.

Een nadeel van Twitter is dat je niet geïnteresseerd bent in alle 'tweets' (Twitterberichten) van alle gebruikers. Ik volg een groot aantal 'tweeps' (mensen die Twitteren) vanwege meer inhoudelijke redenen. Er komen echter ook berichten langs die meer privé van aard zijn. En gezien de massa berichten die langs komen, mis je daardoor wel eens een relevante tweet (je gaat immers selectief om met tweets).

Van mensen die ik beter ken, ben ik wel geïnteresseerd in hun wel en wee. Om die reden heb ik binnen Tweedeck aan verschillende kolommen aangemaakt. Bijvoorbeeld een kolom 'close followers', die ik wat nauwgezetter volg dan de kolom 'all friends'.

Deze week kwam een nieuwe versie van Tweetdeck uit, met een functionaliteit die kan bijdragen aan het 'functioneler' maken van Twitter. Je kunt er namelijk voor kiezen om berichten met een bepaalde 'hash tag' (een soort trefwoord) niet te tonen. Als alle Twitteraars nu de hash tag #privat gaan gebruiken bij tweets met een hoog privé-gehalte, dan kan ik de kolom 'all friends' daar op 'zuiveren' (niet de kolom 'close followers').

Is dat een idee? Ik ga het in elk geval doen. Volgens mij kan dit bijdragen aan selectief informatiereductie en patroonherkenning bevorderen.

Btw: je kunt overigens al langer berichten filteren op bepaalde hash tags. Ook kun je natuurlijk al langer gebruik maken van lijsten.

Presentatie trends bij directieberaad Leeuwenborgh Opleidingen (#in)

Vanochtend mocht ik een presentatie verzorgen over trends op het gebied van ICT in het onderwijs bij het directieberaad van de 'concullega's' van Leeuwenborgh Opleidingen. Dit, naar aanleiding van de presentatie die ik in januari tijdens de saMBO~ICT conferentie heb gehouden. CvB-lid Ferno Schneiders had die presentatie bijgewoond.

De inhoud van de presentatie is iets anders. De boodschap niet.

Presentatie Trends ICT en onderwijs directieberaad Leeuwenborgh Opleidingen

View more presentations from wrubens.

Annotaties maken op de ipad (#in)

Eén van mijn verwachtingen bij een iPad, is de afnemende behoefte om papier te printen. Voor mijn werk moet ik veel notities scannen en lezen. Vooral langere notities (meer dan ongeveer vijf pagina's) lees ik liever niet via mijn laptop (zie ook De effectiviteit van online lezen). Ik print dus best veel uit. Na het gelezen te hebben, verdwijnen notities echter in een digitaal archief en fysiek in de papierbak. Zonde van het papier en al die bomen.

Ik heb me daarom voorgenomen geen notities en dergelijke meer uit te printen, als ik de iPad binnen heb. Daarin ben ik gesterkt door de ervaringen die Celia Bohle beschrijft in How the iPad has changed my printing habits. Bohle gebruikt de iPad vier weken, en leest documenten alleen maar nog via de Ipad. Dankzij de applicatie "Goodreader", waarmee je tal van documentformaten kunt lezen, en iAnnotate, waarmee het mogelijk is PDF-bestanden te voorzien van annotaties. Want dat is immers belangrijk bij het bestuderen van documenten: dat je er aantekeningen bij kunt maken.

Creativiteit en leren zijn gebaat bij speelsheid (#in)

Derek Cheshire breekt een lans voor meer speelsheid bij leren. Daarbij doelt hij niet op verkennen ("explore"), omdat bij verkennen nog steeds sprake is van 'volwassen' (en dus beperkende) regels. 

In zijn bijdrage beschrijft  Chesire een aantal kenmerken van 'spelen'. Play doet een beroep op je voorstellingsvermogen en fantasie. Ook geeft het je een gevoel van autonomie. Dankzij een spel leer je ook omgang met de spanning tussen 'zijn en worden'. En je kunt dankzij een spel in een flow komen. 

Meer speelsheid leidt tot meer creativiteit:

Play acts as a learning laboratory for trying out different internal models on an external world.

Tijdens de BarCamp, ter gelegenheid van Ton Zijlstra's verjaardag, is het belang van 'play' ook aan de orde geweest.

BON weet niet wie de staatssecretaris van Onderwijs is

Beter Onderwijs Nederland hamert toch altijd zo op feitenkennis (schijnt in een politiek debat in elk geval essentieel te zijn)? Toch weten ze schijnbaar niet dat Marja van Bijsterveldt-Vliegenthart staatssecretaris van onderwijs is.

 
 

Op 26 mei 2010 om 20.02 uur gehaald van: http://www.beteronderwijsnederland.nl/node/6909.

Ook opvallend is hun bijval voor vakcolleges waar praktijkgericht leren -een belangrijk kenmerk van competentiegericht leren- zo'n belangrijke plek inneemt.