Ik schaam me een beetje. Het is voor het eerst in twintig jaar dat ik niet actief mee werk aan de verkiezingscampagne van GroenLinks. Veel te druk met andere zaken.
Daarom heb ik me net aangemeld als online campaigner bij het campagnecentrum. Op die site vind je een checklist van acties die je online kunt doen. Eén van die acties is het plaatsen van deze banner.
Want ik ga donderdag 4 juni uiteraard wel GroenLinks stemmen.
Ik heb me de laatste tijd nogal eens kritisch geuit over de m.i. te sturende invloed van enkele grote ICT-leveranciers op het ICT-onderwijs. Ik ben dan ook te spreken over het initiatief van ECABO, het Free Knowledge Institute en de Mondriaan Onderwijsgroep om open source een fundamentele plek binnen het beroepsonderwijs te geven.
De initiatiefnemers signaleren een groeiende behoefte aan leveranciersonafhankelijke ICT. Tegelijkertijd constateer men dat "zowel onderwijs als certificering op dit gebied" nog minimaal ontwikkeld zijn. Het lesmateriaal wil men ook laten aansluiten op bestaande competentieprofielen en het certificeringsraamwerk.
Goed nieuws dat structureel aandacht komt voor open source in het MBO. Opvallend is wel dat Loket MBO-ICT en enkele ROC's onlangs stelden dat het onderwijs al voldoende aandacht besteed aan open source, als we WebWereld mogen geloven. De initiatiefnemers van Vrije Technologie Onderwijs stellen nu wat anders.
Op 4 juni aanstaande zijn er verkiezingen voor het Europees Parlement. Sinds ik Geert Mak's In Europa heb gelezen, ben ik nog meer overtuigd van het nut en de noodzaak van Europese integratie en democratie. Ik ga dus zeker stemmen. Ondanks dat ik mijn keuze al gemaakt heb, heb ik toch twee stemwijzers ingevuld.
Bij de EU Profiler vul je dertig stellingen in. Vervolgens kun je jouw belang bij die stellingen aangeven, en inschatten hoe zeker het is dat je op een bepaalde partij gaat stemmen. Zie hier mijn uitslag.
Je kunt ook analyseren in hoeverre jouw positie overeenkomt met de partij die het dichtste bij je staat.
De Stemwijzer legt ook stellingen voor (met minder keuzemogelijkheden). Ook hier kun je extra gewicht toekennen aan bepaalde onderwerpen, en jouw antwoorden vergelijken met andere partijen.
Het valt me wel altijd op dat de stellingen redelijk ongenuanceerd zijn. Waarschijnlijk kom ik daardoor linkser uit dan ik volgens mij ben (ook al ben ik nog steeds overtuigd GroenLinkser). Maar anders zullen d eze tools wel niet werken.
Via Ewan McIntosh ben ik terecht gekomen bij een artikel van de New York Times over de rol van Twitter en Facebook bij het protest van duizenden jongeren tegen de communistische Moldavische regering:
The protesters created their own searchable tag on Twitter, rallying Moldovans to join and propelling events in this small former Soviet state onto a Twitter list of newly popular topics, so people around the world could keep track.
De New York Times schrijft onder andere dat mobiele telefoons en SMS al een belangrijke rol speelden bij eerdere protesten in het voormalig Oostblok. Nu worden social networking tools hiervoor op grote schaal gebruikt.
Tegelijkertijd illustreert dit protest ook een risico van het gebruik van Twitter bij dit soort acties. Het is niet altijd duidelijk wie de bron is van een oproep. Iedereen kan de 'hash tag' #pman gebruiken, en daarmee oproepen doen (pman = Piata Marii Adunari Nationale, het centrale plein in de hoofdstad van Moldavië). Bij Twitter is het minder eenvoudig te achterhalen wie achter een oproep zit. Volgens de NRC Next wordt Twitter in Moldavië dan ook misbruikt door provocateurs, die niet als doel hebben: 'vreedzaam protesteren'.
Ewan verbindt het gebruik van social networking voor politieke actie aan 'digitale geletterdheid', en vraagt zich af:
how many of Britain's young people would a) know about the existence of Twitter, b) know what a tag is and c) how they could use a tag to convene a protest or campaign?
Het kritisch omgaan met informatie en media is echter ook een belangrijk element van 'digitale geletterdheid'. Dus ook checken wie de bron is achter een oproep tot actie via applicaties als Twitter of Facebook.
Ik ben zeer terughoudend om op mijn blog 'reclame' te maken voor politieke campagnes, zelfs als het mijn eigen 'kleur' betreft. Maar voor deze maak ik graag een uitzondering:
GroenLinks is bang dat het crisispakket van de regering Balkenende zal leiden tot bezuinigingen in het onderwijs. Daarom is zij een handtekeningenactie gestart waarmee GroenLinks het kabinet oproept om juist nu te investeren in het onderwijs. Een oproep die ik alleen maar kan ondersteunen.
GroenLinks staat overigens niet alleen in haar vrees dat de kredietcrisis ten koste zal gaan van eerdere plannen om het lerarenberoep aantrekkelijker te maken, en de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. De brancheorganisaties in het onderwijs hebben gisteren hierover al een brandbrief naar de Tweede Kamer gestuurd.
Afgelopen maandag heb ik geblogd over een mijns inziens ongewenst vergaande samenwerking tussen ICT-opleidingen in het MBO, en enkele grote ICT-bedrijven (Microsoft, Cisco, Oracle).
Ik heb ook een beleidsmedewerker van de Tweede Kamerfractie van GroenLinks hier op geattendeerd. Binnen enkele uren kreeg ik een reactie dat men er mee aan de slag ging. Vandaag kreeg ik te horen dat de kamerleden Tofik Dibi en Kees Vendrik schriftelijke vragen hierover hebben gesteld aan de staatssecretarissen van Economische Zaken en Onderwijs.
Kees en Tofik leggen hierbij de link met het stimuleren van open source software. Ik vind overigens de grote invloed van een beperkt aantal grote bedrijven op onderwijsprogramma's ook een heel belangrijk aandachtspunt.
In elk geval vind ik het positief dat zij dit hebben opgepikt. Nu ben ik nog benieuwd naar de antwoorden en de effecten hiervan.
Als GroenLinks-lid mag ik via een referendum meebeslissen wie lijsttrekker wordt voor de komende verkiezingen voor het Europees Parlement. 'Vroeger' kende ik de kandidaten voor het lijsttrekkerschap meestal persoonlijk. Nu moet ik afgaan op folders, internet (steeds meer web 2.0) en oordelen van anderen. Simon Otjes heeft een stemwijzer gemaakt. Die heb ik ook maar eens ingevuld. Laat ik de kandidaten maar eens langslopen:
Samenvattend: ik ben er nog niet uit. Ik twijfel tussen Bas, Judith en Tineke. Welke aarzelingen moet ik laten varen?
Ik sta bekend als een nogal nuchter persoon. Het gebeurt niet snel dat ik geraakt wordt door een politicus. Met Nelson Mandela had ik dat. En nu met Barack Obama. Vannacht is geschiedenis geschreven. Al zal de reikwijdte hiervan pas over een aantal jaren zichtbaar worden.
Gisteren hoorde ik dat jongeren in Californië geld probeerden te verdienen om in Ohio voor Obama campagne te gaan voeren. En eigenlijk kan ik me dat bij deze 44ste president van de VS goed voorstellen. Deze man weet uiteenlopende mensen aan zich te binden.
Mensen, zoals ik, die op onderdelen het niet met hem eens zijn. Mensen, zoals ik, die ongetwijfeld door hem teleurgesteld zullen worden. Omdat change niet snel genoeg zal komen. Omdat change niet ver genoeg zal gaan. Omdat change te complex te realiseren zal zijn. En dat lijkt hij ook te beseffen, zoals blijkt uit onderstaande reden.
Maar Barack Obama straalt hoop, leiderschap en betrokkenheid uit. Tekenend vind ik ook dat hij vannacht het behoud van onze planeet vóór de kredietcrisis noemde. Barack Obama verdient krediet. Veel krediet.
Dit is charisma en hoop. Dit is pas een toespraak houden. Zo knap. Wat een opbouw. Let ook op de elementen van storytelling. Obama fileert de ownership-society, waarin je op jezelf bent aangewezen. De 'eigen schuld, dikke bult'-samenleving.
Wat voor een politicus ben je als je in staat bent politici van GroenLinks tot en met de VVD aan je te binden? Het hele oeuvre van Barack Obama is wat mij betreft nu al verplicht lesmateriaal voor politici. De vraag is alleen: kun je dit leren? Of heb je dit gewoon in je?
It is not because John McCain doesn't care. It is because John McCain doesn't get it.
Toen ik vandaag weer op kantoor kwam, trof ik in mijn e-mailbox het e-zine van het CINOP Expertisecentrum aan. Bij gebrek aan een RSS-feed ben ik hier via mail op geabonneerd.
In dit elektronisch magazine zag ik tot mijn verrassing een link staan naar nummer 160 van Meso Magazine. Volgens mij staat dit onderwijstijdschrift normaal gesproken niet online, maar uitgerekend deze special over het rapport Dijsselbloem wel.
Deze editie bevat enkele bijdragen die met wat meer afstand reflecteren op dit rapport. De redactie is er wat mij betreft in geslaagd artikelen te bundelen, die los komen van de waan van de dag (het Haagse circuit).
Zo stelt Pieter Leenheer onder meer dat veel vernieuwingen niet uit de lucht kwamen vallen, maar een antwoord moesten zijn op problemen in het traditionele onderwijs (zoals uitval en een gebrekkige doorstroming). Tegelijkertijd heeft volgens Leenheer de overheid onvoldoende geïnvesteerd in 'probleembesef', maar heeft 'Dijsselbloem' ook onvoldoende gekeken naar de evolutie van verschillende vernieuwingen.
Renée van Schoonhoven gaat in dit themanummer vooral in op de vraag hoe het verder moet met de sturing tussen scholen en overheid. Zij stelt onder andere dat 'Dijsselbloem' weinig oog heeft voor veranderingen in sturingsopvattingen (van een klassiek sturingsmodel -waartoe volgens Van Schoonhoven het pleidooi voor 'evidence based onderwijs 'hoort- naar het feitelijk sturingsmodel). Wellicht, zo oppert Van Schoonhoven, zou het wellicht het mooiste zijn als Den Haag de scholen een tijdje zou vergeten. Het praktijkonderwijs is daar volgens haar een goed voorbeeld van.
Het e-zine bevat ook een verwijzing naar een editie van het Nederlands Tijdschrift voor Onderwijsrecht en Onderwijsbeleid (NTOR). In dit tijdschrift blikken twee bij 'Dijsselbloem' betrokken onderzoekers -hoogleraar Zoontjens en SCP-onderzoekster Bronneman-Helmers- ook terug op het rapport. Ook deze artikelen -die ik nog niet heb gelezen- lijken te reflecteren op het eindrapport.
